مارسل دالیو، بازیگر بزرگ فرانسوی که نقش اصلی را در فیلم «قواعد بازی» ژان رنوار ایفا کرده، در فیلم «توهم بزرگ» او نیز ظاهر شده است. او در هر دو فیلم نقش شخصیتی یهودی را بازی می‌کند، همان‌طور که دالیو در زندگی واقعی بود. در واقع، او در بیشتر فیلم‌های فرانسوی دهه ۱۹۳۰، تقریباً همیشه نقش شخصیت‌های مشکوک، خبرچین‌ها، باج‌گیرها و گانگسترها را بازی می‌کرد؛ به عبارت دیگر، او همیشه «آن یهودی» بود. وقتی نازی‌ها در سال ۱۹۴۰ به فرانسه حمله کردند، او به آمریکا گریخت و در فیلم‌های «کازابلانکا» و «داشتن و نداشتن» ظاهر شد. در آمریکا، او دیگر نه یک یهودی، بلکه «آن مرد فرانسوی» بود. او در ده‌ها فیلم به نماد تصور آمریکایی‌ها از یک فرانسوی معمولی تبدیل شد. حرفه سینمایی او دارای این دو جنبه است که در آن‌ها دو هویت متفاوت دارد. آیا شما توسط دیگران و تصورات آن‌ها از خودتان تعریف می‌شوید؟ آیا همیشه مخلوقِ نگاهی هستید که مردم می‌خواهند از شما داشته باشند؟ یا می‌توانید خارج از مرزهای قراردادی که بر شما تحمیل شده است، وجود داشته باشید؟

یک درام تجربی که داستان زنی، خواهرش و مردی را روایت می‌کند که این مثلث عشقی را کامل می‌کند. این داستان از طریق منابع غنی همچون اپرای بزرگ، نقاشی کلاسیک و ملودرام دوران ویکتوریا بازگو می‌شود.

پارودی عجیب مارک راپاپورت از سریال‌های عامه‌پسند که به داستان چند شخصیت از جمله یک آرایشگر، همسرش و یک جفت دوقلوی هم‌خون می‌پردازد.

در اولین فیلم بلند خیره‌کننده و عجیب راپاپورت، او بر حالات تملک و سلب مالکیت تخیلی تمرکز می‌کند و نشان می‌دهد که جدا کردن فانتزی‌ها، رویاها و واقعیت‌ها چقدر غیرممکن است.